04-12-09

Poëzieavond

Op 1 december 2009 was er een poëzieavond in de locatie van de vzw De Ladder. Het Thema was Armoede.

De opbrengst van die avond was ten voordele van welszijnszorg.

Geniet eens mee.

BILD4104
BILD4107
BILD4108
BILD4111
BILD4114
BILD4115
BILD4116
BILD4117
BILD4120
BILD4121
BILD4124
BILD4125
BILD4128
BILD4129
BILD4130
BILD4132
BILD4133
BILD4137
BILD4138
BILD4142
BILD4146
BILD4149
BILD4162
BILD4163
BILD4165
BILD4166
BILD4167
BILD4172
BILD4176
BILD4177
BILD4181
BILD4184

 

De dichtbundel is nog te verkrijgen a 3 euro in de locatie van de vzw De Ladder. Opbrengst gaat naar welzijnszorg.

Dichtbundel 1

16:22 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

10-10-09

Lijsterbes

De Lijsterbes

 

Weet je wat men vroeger dacht?

De lijsterbes heeft toverkracht,

als hij maar bij de voordeur staat,

dan doet geen heks ons ooit nog kwaad!

23:00 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-07-09

Boterbloem

De Boterbloem

Weet je dat ik al die rijkdom

toch het liefst met jullie deel,

als op elke stoere stengel

weer een kelk staat, glanzend geel!

08:17 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

26-06-09

Oude Ierse poëzie

Pangur Ban

 

Oud-Iers gedicht uit de 8e of  9e eeuw.

Het zou geschreven zijn van een Ierse monnik, die het op een kopie van de brieven van apostel Paulus schreef, en het is bewaard gebleven in een klooster in Carinthië (Oostenrijk).

Het gedicht gaat over hemzelf en Pangur Ban zijn kat.

Er zijn verschillende vertalingen van gemaakt, waaronder één door W.H. Auden en door Robin Flower.

 

                                           Pangur Ban                                                     

Messe ocus Pangur Bán,       
cechtar nathar fria saindan:
bíth a menmasam fri seilgg,
mu memna céin im saincheirdd.

Caraimse fos (ferr cach clu)
oc mu lebran, leir ingnu;
ni foirmtech frimm Pangur Bán:
caraid cesin a maccdán.

O ru biam (scél cen scís)
innar tegdais, ar n-oendís,
taithiunn, dichrichide clius,
ni fris tarddam ar n-áthius.

Gnáth, huaraib, ar gressaib gal
glenaid luch inna línsam;
os mé, du-fuit im lín chéin
dliged ndoraid cu ndronchéill.

Fuachaidsem fri frega fál
a rosc, a nglése comlán;
fuachimm chein fri fegi fis
mu rosc reil, cesu imdis.

Faelidsem cu ndene dul
hi nglen luch inna gerchrub;
hi tucu cheist ndoraid ndil
os me chene am faelid.

Cia beimmi a-min nach ré
ni derban cách a chele:
maith la cechtar nár a dán;
subaigthius a óenurán.

He fesin as choimsid dáu
in muid du-ngni cach oenláu;
du thabairt doraid du glé
for mu mud cein am messe.

Tekst Pangur Ban

21:03 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

23-05-09

Zwijg!

Zwijg!

Je mag niet zijn

wie je bent

Zwijg!

Wat meer discipline

en een blij gezicht

Zwijg!

De plicht is heilig

werk je maar dood

Zwijg!

Je enige uitweg

is “hun” weg

Zwijg!

 

Het favoriete gedicht van Jan Theuninck.

00:44 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

30-04-09

Vriendschap recht uit het hart...

Poes 1

Leuk zoeen speelkameraadje

Poes 2

Dat jeukt...

Poes 3

Ik ben er moe van...

Poes 4

Ik wil slapen...

Poes 5

Vriendschap gaat niet over wie je het langst kent...maar over diegene die kwam en nooit meer van je zijde week.

16:30 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (6) | Tags: dank u reimond |  Facebook |

07-04-09

Poëzie van Herman

Veel mensen ontkennen het bestaan

van alles wat zij niet

kunnen waarnemen

spreken alleen hun eigen taal

hebben geen respect

voor wat zij niet begrijpen

 

Het “gezond verstand”

begreep ooit dat de wereld plat was

je de aarde niet kon verlaten

dat je atomen niet kon splitsen

alles bleek anders

alles zal altijd anders blijken

nooit vermoede werkelijkheden worden feiten

die op hun beurt weer onzinnig blijken

alles beweegt in alles

is oorzaak van alles

 

Gelukkig zijn er almaar meer mensen onder ons

die de moed hebben niet langer te zwijgen

over wat voor velen een bedreiging is

als de dood voor het leven

het meest natuurlijke ter wereld

 

Want hoe kan je een boom nog omhakken

als je weet dat hij een ziel heeft

hoe kan je een dolfijn doden

als je weet dat hij kan praten

wat betekent meten

als je in een oogwenk door de tijd kunt reizen

ben je wakker als je ontkent

dat dromen broodnodig zijn

 

Er is een verbijsterende wereld

waar geen grenzen zijn aan het mogelijke

de enige grens die je daarvoor moet overschrijden

IS DIE IN JEZELF

 

Naar Herman van Veen   Ingestuurd door Marina Saegerman

14:11 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-03-09

Krokus.

De Krokus
 

Vroeg in het voorjaar

is alles zo vrolijk,

vroeg in het voorjaar

is iedereen blij;

omdat de krokussen

dan weer gaan bloeien,

geel, wit en paars,

en zo glanzend als zij.

20:02 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

05-03-09

Sneeuwklokje

Het Sneeuwklokje

De winter is nog koud en grijs,

en sneeuw valt uit de lucht,

de sloten zijn bedekt met ijs,

veel vogels zijn gevlucht.

Maar kijk, wat komt daar uit de sneeuw?

Wie luidt het voorjaar in?

Wie geeft het eerste teken van

een aarzelend begin?

 

Het sneeuwklokje…

08:30 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-02-09

Ons Hart

127                                                                                                                                        127                              

Het hart is net een huis,

ons huis,

waar wij alle mooie dingen in bewaren.

Alles zit in dat hart,

onze vriendschap en onze liefde.

                                                                                                             

127                                                                                                                                                         127            

                                                                                                                          

07:45 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

09-12-08

Weerspreuk

Keert de kat haar rug naar het vuur daar komt sneeuw van op den duur.

08:00 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

10-10-08

Halloween

Rond het huis en binnen

Zitten er allerlei griezelige spinnen

Er is geen beweging op straat,

45

Alleen een griezel die heen en weer gaat.

De griezelige pompoenen staan aan de deur

Daarin een theelicht met een rare geur.

Het is zo goed als volle maan,

En de vampier begint op de ramen te slaan.

De felle wind maakt een akelig geluid

En plots vallen de lichten uit.

De honden beginnen te janken,

Dit allemaal heb je aan Halloween te danken!

 

Door Inne

14:44 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

03-09-08

Tevreden zijn ...

20

00:03 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

17-08-08

Poëzie

De mooiste poëzie heb ik in de ogen van mensen gelezen.

08:00 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (5) | Tags: auteur onbekend |  Facebook |

08-06-08

Vaderdag

Het is feest vandaag

Voor alle papa’s van het land.

Ik kan het zien in alle winkels

Ik kan het lezen in de krant.

 

En al bent u ook niet jarig

Ik ben vandaag net zo blij

U krijgt een heel mooi versje

En ook een pakje erbij.

 

Wil je meer weten over de geschiedenis van vaderdag, ga dan naar categorieën: Waarom vieren wij vaderdag?

09:50 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (5) | Tags: auteur onbekend |  Facebook |

25-05-08

Jezelf kunnen zijn.

Jezelf kunnen zijn
is niet voor iedereen gegeven.
Jezelf mogen zijn
is belangrijk in dit leven.
Ik hoop ondanks alle pijn
altijd mezelf te zijn...

23:38 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

10-02-08

Hart

           

Wat is mijn hart

als het niet meer voelt

waarvoor het is bedoelt

 

Wat is mijn hart

als gevoel mijn hart niet meer raakten

alle emoties daardoor staakt

 

Wat is mijn hart

als deze vervuld is met verdriet

en er niemand is die het ziet

 

Wat is mijn hart

toch een wezenlijk warm orgaan

die positieve energie

door mijn lichaam laat gaan

 

dat is mijn hart!!!

09:42 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (14) | Tags: auteur onbekend |  Facebook |

03-02-08

Poetsen

Mijn huis is proper genoeg om gezond te zijn,

maar stoffig genoeg om gelukkig te zijn.

18:11 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

10-01-08

Ga nooit heen...

Ga nooit heen zonder groeten, ga nooit heen zonder een zoen. Wie het noodlot zal ontmoeten, kan het morgen niet meer doen. Ga nooit heen zonder te praten, want dat doet een hart zo’n pijn; wat je ‘s morgens hebt verlaten, kan er ‘s avonds niet meer zijn. 

10:03 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

28-11-07

Moderne tijden

Onze moeder was een schat

die kookte, naaide en dagelijks bad

nimmer was haar iets te veel

ieder kreeg op tijd zijn deel

en vader kreeg voor ieder klusje

altijd weer een dankbaar kusje

‘s avonds rustig bij de haard

’s zondags lekker appeltaart

helaas, ’t is over met de pret

mammie is aan ’t enternet

nog steeds is pappie in de weer

maar hij krijgt geen kusje meer

hij zit vaak zielig bij de buis

mammie liefkoost nu een muis

nooit meer is er appeltaart

’t is hotmail dot com apestaart

zelden is er warm eten

haar kookkunst is ze mooi vergeten

internetten uur na uur

eten trekken uit de muur

een bal gehakt en een kroket

want mammie is aan ’t enternet

laatst verloor zei duizend yen

poker spelend met dzjapaen

en een man uit San Francisco

wil nu met haar naar de disco

ze deed zich voor als een jonge meid

en nu raakt ze hem niet meer kwijt

pappie gaat alleen naar bed

want mammie is aan ‘t enternet.

23:40 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

22-11-07

Er is nog altijd iets

Er is nog altijd iets

                                                       

Al zijn er van die dagen

dat je

jezelve wil beklagen,

dat je

je verstoten voelt in ’t leven…

Zie dan om je heen

en je beseft meteen

dat er nog iets valt te beleven:

,,Een haastige groet,

van wie het leven jachtig moet.

Een jonge-fiere freule,

die heupwiegend voorbijschiet aan je deure.

Een  statige-bonkige trone,

waggelend en slepend met haar zole.

Een bruingebrande boeresnuiter,

als lustige-blije flierefluiter.

Een jeugdig koppeltje,vol van vier,

plakkend en smakkend, ineengestrengeld schier.

Een vroeger even-wie,

die je nu bekijkt wat schuin…

of een vogel,

die wat laat pletsen op je kruin.

Een zieke, die in een wagentje zit,

en toch heel vriend’lijk ,,goeie-dag” ’n knikt.

Een bloempje,

dat zienderogen open gaat

en plots

in volle pracht te bloeien staat.

Een kind,

dat lachend stoeit rondom je heen…

of zelfs een hondje,

dat komt likken aan je blote teen.”

 

Alles leeft,

alles beweegt…

waarom zou jij dan stille staan,

…ook al kost het soms een traan.

                                                                                               

19:29 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (6) | Tags: poezie van dries blauwvoet |  Facebook |

20-11-07

Kunst

 Kunst is niet om te vergeten. Maar om te herrinneren.

18:26 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

05-11-07

Kunst

                

Er zijn twee manieren om niet van kunst te houden. De ene is er niet van te houden. De andere is er op een verstandelijke manier van te houden.

21:50 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (9) | Tags: poezie van oscar wilde |  Facebook |

23-08-07

Vlaanderen

Vlaanderen…

o dierbaar plekje grond

waarvoor ik dit verkond.

 

Vlaanderen…

o vrij-gevochten streke-land,

aan jou heb ik m’n hart verpand.

 

Vlaanderen…

met je torens hoog en fier,

met je kerken, statig in ’t vizier…

met je kloosters en abdijen

midden uitgestrekte landerijen…

met je duizenden kapellekes

langs kronkelende wegen:

,,zinnebeeld van vroom verleden”

 

Vlaanderen…

met je beiaarden en klok-geklang,

met je treur en jubel-zang…

 

Vlaanderen…

met je militaire begraafplaatsen;

slachtoffers van de wereld-oorlogen,

gesneuvelden voor land en volk,

nu… ,,een stil-sprekende vredes-tolk”

 

Vlaanderen…

met je vele kunstenaars:

van schilders en beeldhouwers,

van schrijvers, dichters en komponisten,

met af en toe een rare tisten…

 

Vlaanderen…

met je groots verleden:

je boerenkrijg en gulden-sporen slag,

je strijd om eig’bestaan,

ten koste van zoveel getraan.

 

Vlaanderen…

met je moederweelde en je talrijk kroost,

met je werkers en je wroeters onverpoosd…

met je eigen, sierlijke taal,

met je krist’lijk zijn, of zediglijk moraal.

 

Vlaanderen…

je bent ,,mijn trots”

je bent ,,mijn lief “                   

21:54 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (22) | Tags: poezie van dries blauwvoet |  Facebook |

01-07-07

Voor al mijn blogvrienden

              

Vriendschap is zwijgen, niets zeggen,

maar een arm om schouders leggen.

Vriendschap is in iemands leven,

vreugde en verdriet mee beleven.

Vriendschap is niets vragen,

maar gewoon helpen dragen.

Vriendschap is gauw even bellen,

om laatste nieuwtjes te vertelen.

Vriendschap is durven tonen,

welke gevoelens er in je wonen.

Vriendschap is delen in iemands geluk,

en dan bidden “Ga toch nooit stuk”.

Vriendschap zit in kleine dingen,

die je niet tot wedervriendschap dwingen.

Aan een goede vriendschap komt geen eind

waar ter wereld je ook bent.

Vriendschap is een kostbaar kleinood

dat met je meegaat tot in de dood.

En heb je echte vriendschap gevonden,

legt ze een pleister op vele wonden,

daarom is het fijn om goede vrienden te zijn.

23:48 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

20-06-07

Wim

Vraag me niet wie hij was

en of jij hem gekend hebt.

De idealen die hij had

blijven ook zonder hem bestaan.

Hij is dood, maar hij leeft voort

in de idealen die hij had.

En de anderen die blijven strijden

zullen nieuwe rozen doen bloeien.

Wanneer ik daarover spreek, spreek ik over Wim.

 

Zoek niet naar zijn graf,

want dat zul je niet vinden.

Zijn handen zijn nu de handen

van anderen die strijden.

Zijn stem roept in andere stemmen,

zijn droom leeft voort bij anderen.

En weet dat hij pas sterft

als jullie de moed opgeven.

Want ieder die in de strijd valt,

leeft voort in zijn vrienden.

12:22 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (20) |  Facebook |

14-06-07

Een heerlijk gedicht


Toen de eerste rimpels kwamen was ik nogal in paniek,
Ik heb mijn face toen laten liften in een prijzige kliniek.

Nou, mijn man vond het fantastisch,
Mijn gezicht was weer elastisch.

Niks geen rimpels, niks geen vouwen
Net zo glad als bij ons trouwen.

Tot mijn vriend zei "het is gek,....
Jouw kop past niet meer bij je nek".

Ach, het was een kleine ingreep, want ze trekken dat dus strak,
En ze geven hier een sneetje, anders krijg je daar een zak.

Nou, mijn man was zeer tevreden
met wat ze met me deden,

Maar de plastisch chirurg zat nog met mijn borsten in zijn maag,
Want die zaten volgens hem te laag.

Toen ze waren opgehesen, leken ze een beetje klein,
Maar met siliconenvulling mochten ze er best weer zijn.

Nou ik zag mijn man ontvlammen,
Want ik had nu zo'n prammen!

Toen op een avond na het vrijen,
Keek hij peinzend naar mijn dijen.

En al had ie geen duidelijke kritiek,
Ik ging toch weer terug naar de kliniek.

Ik had trouwens ook een buikje, dus na enig overleg,
Liet ik dat meteen ontvetten, ze zuigen dat in no-time weg;

Om tegelijkertijd mijn billen
Minstens zooo'n stuk op te tillen.

Ik was op ieder feestje weer in tel
Maar zat onderhand wel heel strak in mijn vel!

Mijn man voelde zich naast mij niet meer op zijn gemak,
Want op straat riepen jongens "ga je lekker, ouwe zak!"

Nou toen kocht ie een toupetje
En een veel te strak korsetje.

Hij ging wandelen en trimmen,
En in het fitnesscentrum gymmen.

En maandenlang volgde hij een rigoureus dieet,
Tot hij zomaar in de sauna overleed!!

Nou, daar stond ik dan op het kerkhof mooi te wezen aan het graf,
Maar nu hij me niet meer ziet , is de aardigheid eraf.

Ik laat nu de kwabben zwellen,
En zal ik u wat vertellen:

"Dames, laat je niet verlakken,
Laat de boel toch lekker zakken.

Want met gladgestreken nekken
Valt het leven niet te rekken!

Koester buik en onderkinnen
Want uw schoonheid zit vanbinnen!

Vertelt u dat maar aan uw man,
Anders komen er ongelukken van!!

09:06 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

14-05-07

Aan Roeselare

Mynen thuis is waer da’k geiren weune

’t kan simpelweg niet elders zyn

’t en is moe daer da’k my écht jeune

‘t is daer dat ool myn maeten zyn.

 

Voe my is “ ’t huus” te Roeselare

den thuus van Koo en Pee en Stanten,

den deen van ’t Fort, de Nieuwmarktnaere,

de wroeters en de kommersanten.

 

Damme oes moeder geiren zien,

’t en is niet omdat ze schoon is.

ze zoe nog meugen leelik zyn

het is omdat het “moedre” is.

 

Den buutenkant is van geen tel

o’k zegge da’k joe geiren zie

’t zit dieper, diepe onder ’t vel,

’t is ’t geene da’k van binnen zie.

20-04-07

Ode aan de Nieuwmarkt

De Nieuwmarkt’naers, dat is bekend

t’zyn straffe kommersanten.

ze zyn in g’heel het land bekend

z’heen overool kalanten

van Holland tot ip Fransche grond.

ip goe en slichte baenen

triemen ze’heel rond

als éérste Europeanen.

 

De geeze met’ne pak belaan.

den being met peerd en karre

zo leuren ze voer het bestaan,

zo triemen ze te gaere.

Dat ’t vriest of dat de zunne brandt

bij wind of snee of regen,

géén dee daerom zyn lippe spant,

‘ne leurder kan daar tegen.

 

Ze werken neerstig, dat is waer,

maar buuzzen doen z’ook geeren

z’en zyn niet vies van’ne klazoir

van uitgaan, eten smeeren,

en os de Nieuwmarkt trouwt of rouwt

by leute of by smerte

jool dat’ne maekt of brikt of bouwt

e doet’ met g’heel zyn herte. 

 

 

 

02-04-07

De paashaas is verliefd

Paas de haas ging vrolijk op pad,

zoekend naar eitjes voor zijn schat

maar één ding was hij echter vergeten

wat men hem nog lang zal laten weten

het was de dwaasheid ten top,

hij sloeg zichzelf voor zijn kop

met zoeken is hij gauw gestopt,

want dit jaar was er niets verstopt

door liefde overmand had hij

zijn taak helemaal vergeten

wie zijn eitjes dit jaar niet heeft gekocht

heeft helaas niets te eten.

22:07 Gepost door Linda in poëzie | Permalink | Commentaren (3) | Tags: poezie van marcel de kleijn |  Facebook |