30-12-09

Oud en Nieuw...

oud-nieuw-hny004

Zeer waarschijnlijk is Oud & Nieuw het oudste feest dat de mensheid kent. De hele wereld kent tradities rondom het begin van een nieuw jaar.

Volgens algemene opvatting is het allemaal zo 'n 4000 jaar geleden begonnen in het oude Babylonië. De Babyloniërs vierden Nieuwjaar eind maart, aan het begin van de lente. Van het oude Egypte zijn ook vieringen bekend, maar dan in september. In onze huidige kalendertelling uiteraard want die hadden zij toen nog niet.

Het begin van het nieuwe jaar was gekoppeld aan veranderingen in de natuur. Voor de Babyloniërs en ook de Romeinen, symboliseerde de lente een nieuw begin. Voor de Egyptenaren was er een nieuw begin op het moment dat de Nijl begon te overstromen. Het water van de Nijl zorgde namelijk voor nieuwe gewassen.

Na veel onduidelijkheden over diverse kalendersystemen zette Julius Caesar in 46 voor Christus een belangrijke stap. Hij stelde vast dat 1 januari het begin van elk nieuw jaar zou zijn. En tot op de dag van vandaag geldt deze datum in de Westerse wereld als Nieuwjaarsdag.

In de eerste eeuwen van onze jaartelling was de vroege Kerk erg anti - Nieuwjaarsrituelen. Het werd gezien als heidens en daarom verwerpelijk. Dit bleef heel lang zo. Langzaamaan gingen kerken Christelijke betekenissen aan deze traditie verbinden. Dit leidde uiteindelijk tot algemene acceptatie van deze feestdag.

Mensen overal ter wereld hebben gebruiken en rituelen rondom het begin van het nieuwe jaar. Mensen lijken er behoefte aan te hebben om het oude vaarwel te zeggen en het nieuwe met verwachting tegemoet te zien. Dit komt ook tot uiting in onze Nieuwjaarswens: een nieuw jaar met nieuwe kansen.

03:11 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

21-06-09

Het leven van Oscar...

Oscar Wilde

 

Oscar Wilde werd geboren als de jongste zoon van Sir William en Lady Jane Wilde in Dublin op 16 oktober 1854. Zijn moeder, Jane Francesca Elgee, was in Ierland bekend als een zeer nationalistische schrijfster onder het pseudoniem Speranza. Ook vertaalde zij boeken in het Frans en Duits. Zijn vader was een vooraanstaand oog- en oorchirurg en schreef boeken over archeologie en folklore. 

Oscar Wilde studeerde klassieke talen aan het Trinity College in Dublin. Hij was een briljant student, en sleepte aan het Trinity de felbegeerde Berkeley Gold Medal in de wacht. Hierna ging hij naar het Magdalena College In Oxford. Daar won hij de Newdigate Prize voor zijn gedicht Ravenna. Nadat hij was afgestudeerd, verhuisde hij naar Chelsea om een literaire carrière. In 1881, publiceerde hij zijn eerste collectie van Poëzie ‘gedichten’, die gemende gevoelens naar voorbrachten bij critici.

Op 29 mei 1884 trouwde hij met Constance Loyd, dochter van een rijke Queen’s Counsel Horace Loyd en ze kregen twee zonen. Met ondersteuning van zijn familie kreeg Oscar een baan als de redacteur van Woman’s World Magazine, waar hij werkte van 1887 tot 1889. In 1888 publiceerde hij “De Happy Prince and Other Tales”, fairy verhalen geschreven voor zijn zoons. Zijn eerste en enige roman, Het Portret van Dorian Gray, werd gepubliceerd in 1891 en hij ontving een zeer negatieve reactie.

Oscar begon in 1891 een affaire met Lord Alfred Douglas, bijgenaamd ‘Bosie’, die zowel de liefde van zijn leven als zijn ondergang zou worden. Door zijn homoseksuele voorkeur ging hij in tegen het heersende preutse victoriaanse taboe, wat hem in 1895 een aanklacht op leverde en werd veroordeeld. Door zijn veroordeling, werd Oscar financieel geruïneerd en sociaal geïsoleerd. Hij kreeg een gevangenisstraf van twee jaar. Na zijn vrijlating verliet hij Engeland en vertrok naar Parijs. Waar hij “The Ballade of Reading Gaol” schreef, de onthulling van zijn bezorgdheid voor de gevangenis in onmenselijke omstandigheden.

Oscar grootste talent was het schrijven van toneelstukken onder ander, “Lady Windermere’s Fan” hij produceerde ook een reeks komedies waaronder ‘A Woman of No Importance’n ‘An Ideal Husband’ en The Importance of Being Earnest’. Deze toneelstukken waren zeer geprezen en zo werd Oscar een gevestigde toneelschrijver. 

Zijn literair werk omvat romans, verhalen, sprookjes, drama en poëzie. Het staat onder invloed van het in zijn tijd opkomend estheticisme. Daarin wordt minder waarde gehecht aan een precieze nabootsing van de werkelijkheid, maar men gaat ervan uit dat de kunst omwille van de kunst bestaat, zodat er alle ruimte ontstaat voor de uiterlijke schoonheid van het kunstwerk. Oscar is vooral beroemd geworden door zijn roman ‘Het Portret van Dorien Gray’, waarin de narcistische schoonheidscultus van de estheet op een ironische manier wordt beschreven. 

Hij bracht de rest van zijn leven door in goedkope hotels in Parijs, waar hij ook is gestorven op 30 november 1900.

16:41 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-09-08

Het verlaten dorp van Slievemore

                     

Aan de voet van de berg in Slievemore ligt het verlaten dorp.

Dit “dorp” bestaat uit de resten van bijna 100 traditionele stenen huisjes met rieten daken. Ze staan aan weerzijden van een oude route, bijna allemaal in dezelfde lijn noord-zuid richting, en ze bezetten een van de meest beschermde gebieden van Achiell Island. Het “dorp”, het is letterlijk drie verschillende groepen van cottages die uitgestrekt ligt over een afstand van ongeveer een kilometer.

Het verlaten dorp is ouder dan men denkt het zou een overblijfsel zijn uit een dorp van de grote honger (Ierse aardappelhongersnood).

De huizen zijn gebouwd van steen unmortared, wat betekent dat er geen cement of mortel werd gebruikt. Elk huis bestond uit slechts een kamer en deze ruimte werd gebruikt als keuken, woonkamer en slaapkamer.

 

PICT7955

Aangenomen wordt dat het "dorp" werd bezet tijdens de verschillende fasen in de geschiedenis, met een aantal van de gebouwen, misschien werd er gebouwd op de top van vorige woningen.

Door middel van studie rond het verlaten dorp, archeologisch onderzoek, en historisch onderzoek is vastgesteld dat de afwikkeling data, ten minste tot het Anglo-Normandische periode (12de eeuw na Chr). De aanwezigheid van een megalithische graf dicht bij het dorp, daterend uit de 3e of  4e eeuw voor Christus, duidt op bewoning in het gebied ongeveer 5000 jaar geleden.

De meest recente periode van bewoning kwam een einde aan het begin van de 20e eeuw, toen de huisjes werden gebruikt voor ‘booleying’ door de lokale bevolking.

Booleying is een traditie van het verplaatsen van runderen naar zomerweiden op hogere grond, maar de bewoners zouden terugkeren naar hun huizen voor de wintermaanden.

Achill is vermoedelijk een van de laatste plaatsen in Europa die zo een soort regeling beoefende.

 

PICT7964

Als men kijkt naar het gebied rond het verlaten dorp en recht de berg op, ziet men de tracks op het gebied van “lui bedden”, dat is de manier waarop gewassen zoals aardappelen geteeld zijn. In Achill, zoals in veel gebieden van Ierland, het zogenaamde systeem “Rundale” werd gebruikt voor de landbouw. Dit betekende dat de grond rond een dorp werd gehuurd van een eigenaar. Dit land werd vervolgens gedeeld door alle dorpelingen om hun runderen en schapen te laten grazen. Elke familie zou dan twee of drie kleine stukjes land verspreid over het dorp, die zij gebruikten voor gewassen.

 

PICT7969

Gedurende vele jaren leefden de mensen in het dorp, toen ook in 1845 hongersnood was in Achill net als de rest van Ierland. De meeste van de familie verhuisde naar het nabijgelegen dorp Dooagh, naast de zee, terwijl enkele andere emigreerden. Wonen naast de zee betekent dat vis, schaal en schelpdieren kunnen worden gebruikt voor de voedselproductie. Het dorp was geheel in onbruik geraakt dat is waar de naam “verlaten dorp” vandaan kwam.

 

PICT7956

Niemand heeft gewoond in deze huizen sinds de tijd van de hongersnood, maar de gezinnen die verhuisd naar Dooagh en hun nakomelingen, bleef voor de gemeente een “booley dorp”. Dit betekent dat tijdens het zomerseizoen, de jongere leden van de familie, tieners jongens en meisjes, zouden het vee laten grazen op de helling en zij zouden blijven in de huizen van het verlaten dorp. Deze aangepaste regeling werd voortgezet tot 1940.

 

PICT7952

Een Archeologisch onderzoek wordt jaarlijks gehouden in het verlaten dorp op Slievemore onder begeleiding van een lokale deskundige, en gehoopt wordt dat dit onderzoek nog verdere aanwijzingen zullen geven over de geschiedenis van de voormalige bewoners van dit dorp.

 

PICT7973

Voor bezoekers van Achill, de verlaten stenen huisjes en de omliggende gebieden – met aardappel ruggen nog duidelijk zichtbaar in het kader van de bovenste laag van gras – biedt een fascinerende kijk van hoe het leven was in vroegere tijden.

08:00 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

30-08-08

"De dierbare geest van het leven".

Poteen (uitgesproken Putcheen) ook gespeld Poitin, Potcheen of Potain. Noem het Moonshine, noem het White Lightnin, noem het zoals je wilt; de Ieren noemen het poteen en het is gekookt in een koperen “nog”. Het is een krachtige gedistilleerd drank die illegaal was in Ierland, dus met andere woorden het ging ondergronds.

De smaak is vrij zacht en delicaat.  

Traditioneel is Poteen gemaakt van gerst die één dag werd geweekt in een groot vat met water. Het graan werd verspreid over de vloer in de buurt van het vuur om te drogen en te rijpen. Toen het begon te 'knoppen' en het droog was, werd het gemalen in een puree. Sommige zouden gist toevoegen terwijl anderen de natuur zijn werk liet doen. Na twee tot vier weken, is alles klaar voor de “nog”. Het vuur werd aangewakkerd en met water liet men de puree op een 'condensor' spoel draaien. De eerste “noggin” werd altijd gedumpt op de grond…voor het sprookjesvolk, zoals werd beweerd. De rest van de partij werd op flessen getrokken. Deze werd vervolgens goed verborgen op een plaats waar de belastingman het niet kon vinden.

foto stokers
Elke particuliere distillatie die niet onder licentie van de staat stond werd verboden in 1661. Op 07 maart 1997 werd door de Irish Revenu Commissioners hun verzet tegen Poteen opgegeven en werd een legale productie, enkel voor export, toegestaan.
 

Toen de aardappel werd ingevoerd in Ierland, ontdekte men al snel dat deze zetmeelrijke groente ook kon worden gebruikt voor het maken van Poteen. Meer recentelijk wordt het “water van het leven” gemaakt van gewone suiker. De meeste mensen zullen u vertellen dat deze moderne recepten niet de smaak hebben van de echte “stuff”. Na een steekproef kregen de klagers gelijk. De 'goede' poteen heeft een lichte 'smokey" tong uit het vuur van turf en een subtiele zoete afdronk.

poteen

 

Er is een schat aan folklore met betrekking tot Poteen. Een van de vele verhalen gaat over “Durty Nelly”, volgens de overlevering afkomstig uit Bunratty. Ze  leefde ongeveer duizend jaar geleden en had vele talenten. Onder andere haar brouwsel werd beroemd. Er werd beweerd dat men voor genezing van allerlei kwalen en kwaaltjes bij “Durty Nelly” moest zijn. Er wordt verteld dat “Durty Nelly” een oude wolfhond insmeerde met Poteen en de wolfhond van al zijn kwaaltjes genezen was en weer zo fit werd als een jonge wolfshond. 

PICT7789

 

Niemand kan vertellen wanneer men begon belasting te leggen op de distillatie van sterke drank. De eerste meldingen zijn terug te vinden in geschriften van monniken. Hoe dan ook, het maken van Poteen ging ondergronds vanaf 1661, toen koning Charles II een schandalige belasting op de productie van sterke drank invoerde. Het is dan ook niet verwonderlijk dat deze belasting grotendeels werd genegeerd door de Ieren.

De pot-stills en vaten van de gisting werden verplaatst van het huis naar de schuur of naar kleine barakken in de heuvels. Sommigen installeerden zich in begraven kamers, anderen hadden hun uitrusting op de eilanden in het midden van de meren waardoor men ook beter kon zien wanneer de Garda (politie) aankwam.

Geen enkele van de genomen regelingen konden de Ieren overtuigen om afstand te doen van de kleine pot. Zelfs nu nog wordt in afgelegen gebieden in Ierland illegaal gestookt.

 

Bunratty Poteen en heeft alle kenmerken van de smaak Poteen en wordt geproduceerd via een uniek proces door Bunratty Winery, waarvoor zij een licentie van de Ierse regering kregen.

Het product van de kleine pot is nu legaal verkrijgbaar.

Bunratty Poteen is geprezen in lied en verhaal.

Bunratty Poteen (Clear Spirit), is de eerste die werd geproduceerd en gebotteld  legaal in Ierland. Het was een echte spirituele akte om de zuiverheid en de magie van de natuur te creëren, uit zon en regen in de bergen en valleien, de meest natuurlijke en oorspronkelijke dierbare Irish Spirit “Poteen”.

Proef de smaak en het boeket van de Berg Heather op de Moonbeam Edge dansend met Leprechauns in het paradijs en recreëren de Keltische magie; dat is Poteen. (tekst terug te vinden in bepaalde 'poteen-teksten).

                                 

Op dit moment zijn er twee bedrijven die officieel een licentie hebben om poteen te produceren: Knockeen Hills en Bunratty Winery. Beide zijn uitstekend en wonnen diverse  prijzen.

08:00 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

14-08-08

Connemara

Connemara (in het Gaelic: Conamara), is een van de mooiste regio’s in Ierland. Rotsige bergtoppen, uitgestrekte stranden en een netwerk van meren zijn een voorbeeld van de vreedzame eenzaamheid en de ruige schoonheid van het westen van Ierland.

 

PICT7914

Connemara licht aan het westelijke gedeelte van Country Galway, dat ligt tussen Lough Corrib en de Atlantische Oceaan. De naam Connemara was oorspronkelijk Conmaicnemara, of “de stam van Cormac door de zee”, gegeven door de Gaelic stammen. Het was ingekort in de 18e eeuw, naar Connemara.

 

PICT7915

Connemara’s unieke landschap met de Twelve Bens (Na Beanna Beola), bezaaid met meren, en franjevleugels diep ingesprongen door de Atlantische kust. Het is opgesplitst in ontelbare kreken, baaien en kleine havens. De sterke contrasten van de zee, lucht, grond en veen, zijn geïnspireerd door vele beroemde schilderijen en literaire figuren in de loop der jaren.

 

PICT7921

Een groot deel van het gebied, soms beschreven als Lar-Connachta, en zich uitstrekt langs de zuidelijke kust van Bearna zoveel Carna, is het Gaelic (de Ierse taal).

PICT7946

 

Veel van de oude Ierse tradities en gewoonten worden bewaard, en de rijke verscheidenheid op taal, muzikale en folkloristische erfgoed trekt de aandacht van wetenschappers over de hele wereld.

 

De mooie bloemen, de verschillende soorten groen, prachtige bomen, de pasgeboren lammeren die dansen op de heuvels is een magisch moment in Connemara.

Live muziek in Clifden 01

 

Ten slotte maar zeker niet minder belangrijk, zijn de mensen van Connemara, jong en oud, altijd klaar voor een praatje, om muziek af te spelen, of een verhaal vertellen, allen met een charme die is samengevat in het Gaelic zeggen Cead Mile Failte (duizend maal welkom).

08:00 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

08-08-08

Kylemore Abbey.

                      

De indrukwekkende Kylemore Abbey aan Kylemore Lough.

Dit romantische, neogotische sprookjeskasteel staat aan een meer, tegenover de uitlopers van de Twelve Bens. Twelve Bens is een groep van kleine bergen, het zijn de belangrijkste kenmerken  van  het platteland van Connemara.

 

De welgestelde en invloedrijke Mitchell Henry (1826-1911), het latere parlementslid van Galway, liet het bouwen voor zijn vrouw. De familie Henry kocht vervolgens een uitgestrekt stuk veengrond waarop ze duizenden bomen plantte als windscherm voor de nieuwe boomgaarden en de exotische, ommuurde tuinen. Na de plotselinge dood van zijn vrouw en dochter verkocht Henry het kasteel.

 

Benedictijnen nonnen uit het Belgische Ieper zochten hier tijdens de Eerste Wereldoorlog hun toevlucht en namen het kasteel in gebruik als klooster.

De aanwezige Benedictijnse nonnen hebben een lange geschiedenis van bijna driehonderd en veertig jaar.

Een aantal kloosters afkomstig van een Benedictijner huis in Brussel, opgericht door Lady Marry Percy in 1598. Huizen gefinancierd uit Lieve-Vrouw Maria’s huis in Brussel werden op Cambray in Frankrijk (nu Stanbrook in Engeland) en in Gent (nu Oultin Abdij) in Staffordshire, Gent op zijn beurt gebaseerd meerder Benedictijner Huizen, nu was bij die van Ieper.

Het doel van de abdij bij Ieper was om een onderwijs- en religieuze gemeenschap voor de Ierse vrouwen in tijden van vervolging hier in Ierland.

 

Eerst vond de gemeenschap toevlucht in Engeland, later in Co Wexford, totdat zij uiteindelijk zich vestigden op Kylemore in december 1920.

Kylemore Abbey is de oudste van de Ierse Benedictijner abdijen.

 

De nonnen runnen er nu een exclusieve kostschool voor meisjes. Er zijn vier kamers op elkaar in de abdij en de rest wordt ingenomen door de Internationale Girl’s Boarding School. De meisjes worden begeleid van de zusters bij het secundair onderwijs, waarbij de syllabus van de Irish Ministerie van Onderwijs, en voorbereid op de Junior-certificaat en het einddiploma.

In februari 2006 heeft de Benedictijner Gemeenschap aangekondigd dat zij, helaas, besloten tot sluiting van de school in augustus 2010.

PICT7899

 

 

Persbericht tot de sluiting van de school.

 

Closedown of Kylemore Abbey School planned

 

The trustees of Kylemore Abbey School in Connemara, Co Galway have today, Monday, 6 February 2006, announced the decision to close the School in August 2010. 

 

In a letter to parents, staff, the Department of Education and Science, local primary schools and representatives of the local community,   Mother Magdalena FitzGibbon,  OSB expressed the sadness of the Benedictine Sisters but explained how the decline in vocations to the Order had forced the decision

 

The letter noted that “in common with other orders, many of our sisters have reached retirement age and with no new entrants, we no longer have the personnel necessary for the management and trusteeship of the School. We very much regret having to make this decision but having looked at the options, we are left with no alternative”

 

The trustees are meeting this week with staff, parents and local primary schools to explain plans for a phased closure that would allow current students to complete their secondary education there should they wish. The Benedictine Order will remain in residence at the Abbey and the world famous Victorian Gardens and House will remain open to the public.

 

The letter concluded. “As Trustees of the School, the Benedictine Sisters greatly appreciate the contribution that the staff, local primary schools, the Department of Education and the local community have made to the School.  We hope that by working together during this difficult period the process of closure will reflect the close relationships we all had during our time at Kylemore.  We are anxious that the period between now and the closure should be ordered and well managed and should include a celebration of the history and significance of the School.

 

ENDS

PICT7901

Een bezoek aan Ierland, en met name het westen van Ierland en Connemara is niet compleet als u de schoonheid en rust, en dat is Kylemore Abbey en tuin heeft bezocht.

08:00 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

21-07-08

Waar turf nog goed voor is...

Ierse whiskey wordt geschreven met een E, de Schotse zonder de E dus whisky.

De Ierse whiskey heeft een heel andere distilleermethode dan de Schotse.

Dit is terug te vinden in de smaak. De Schotse whisky heeft een rooksmaak die de Ierse whiskey niet heeft.

Ik zal wat uitleg geven over twee Ierse whiskey’s:

De Connemara Peated, single Malt en Connemara 12 jaar oud.

 Connemara Peated, Single Malt:                    

Deze zeer aparte Single Malt Irish Whiskey met een kenmerkende turfsmaak.

Bij het drogen van de Malted Barley over turf vuren, brengt Cooley één van de oudste distilleermethoden in Ierland tot leven!

De rook die door de Malted Barley rijst tijdens het droogproces, bevestigt de essentie van het turf aroma in deze whiskey.

Deze Ierse unieke whiskey, geeft u de kans om de authentieke smaak van Ierland te onthullen!

Geur: een lichte fruitige geur met een kenmerkende rook en turf aroma.

Smaak: een zijdezachte en honingzoete start met malt en fruit die later de baan ruimt tot een intense, volle turfsmaak. Complex, maar gebalanceerd met een vanille eiken toets.

 Connemara 12 jaar oud. 

Deze whiskey is de oudste en zeldzaamste van de Cooley Group.

Wereldwijd, zijn er maar een zéér beperkt aantal flessen van dit Iers Goud beschikbaar per jaar.

De robuuste turf van de standaard Connemara opende de weg naar een complexere oude whiskey.

Ze heeft eerder een aparte vanillesmaak die afkomstig is doordat deze whiskey op de maar één keer gebruikte Bourbon vaten te gestoken wordt.

Geur: Een expressieve geur met een aanwezigheid van turf.

Smaak: zachte welluidende smaak met een fantastische mix van fruit en turf.

rond en vol van karakter, met verleidelijke sporen van amandel, marsepein en bisquit.

09:00 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

18-07-08

De Ierse turf

                 

Op je rondreis door Ierland zie je in de natte veengebieden op vele plaatsen tufstekers aan het werk. De turf dient als brandstof in de kachels, fornuizen en open haarden, zelf in enkele elektrische centrales. Turf gloeit snel aan en blijft lang branden. Ierland heeft er een onvoorstelbare voorraad van; de turflagen hebben over het algemeen een dikte van 1,5 m; de turf dekt 25 % van de energievoorziening.

 

In 1946 richtte de regering de ontwikkelingsmaatschappij Bord na Mona op, die met gebruikmaking van machines en tractoren de turfproductie opvoerde. Turven en losse turf worden gestookt in elektrische centrales voor het opwekken van stroom; turfbriketten zijn bestemd voor de huisbrand; turfmolm gaat naar de tuinbouw en wordt grotendeels geëxporteerd. Na afvoer van de turf worden vele turfvelden gedraineerd en tot weidegronden gemaakt.

Particulieren mogen voor eigen gebruik turf blijven steken. Gezien het klimaat kan er alleen in de zomermaanden op de turfvelden worden gewerkt. Volgens onderzoekingen levert een kilo turf evenveel energie als een liter stookolie.

09:00 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

09-05-08

Moederdag

Voor de eerste vieringen gaan we terug naar het oude Griekenland waar men lenteriten uitvoerde tot eer van Rhea, de moeder van de goden. Bij de Romeinen in Rome feestte men drie dagen ter ere van Cybele die de moeder was van hun goden. Vanaf de 15de eeuw vierden de christenen In Groot-Brittannië een dag ter ere van Maria, de moeder van Jezus Christus. Later werd deze dag uitgebreid naar alle moeders. Het geven van bloemen op Moederdag kent in die tijd zijn oorsprong bij de arme dienaars die ver van hun ouders bij rijke werkgevers verbleven. Als die op de vierde zondag van de vasten de toestemming kregen om terug huiswaarts te keren mochten ze vaak bloemen van het land van de meester plukken. Die bloemen dienden om de moeder mee te eren bij de thuiskomst. Ook nu nog viert men moeder in Groot-Brittannië op de vierde zondag van de vasten.
De Moederdag zoals we die nu kennen en vieren vindt zijn oorsprong bij Anna Jarvis. Deze dame was van West Virginia in Amerika. Anna is nooit getrouwd en heeft ook geen kinderen gehad. Zij vond het heel belangrijk om alle moeders te eren en dat te beginnen bij haar eigen moeder. Die moeder had maar liefst zeven kinderen die jong gestorven waren en had naast Anna nog twee zonen. Ze was uiteraard erg bedroefd om het verlies van haar kinderen maar besloot haar verdriet te verminderen door anderen te helpen. Dit bleef ze doen tot aan haar dood in 1906 en dat op de tweede zondag in de maand mei. Op de sterfdag van haar moeder besloot Anna iets te doen om alle moeders te eren.
De allereerste Moederdag vond plaats net 1 jaar na het overlijden van Anna's moeder op de tweede zondag in de maand mei van 1907. Anna ging die dag naar de kerk en gaf daar elke moeder één van de vijfhonderd anjers die ze had mee gebracht. Elk jaar herhaalde ze dit in haar gemeente, maar ze droomde ervan dat dit uitbreiding zou hebben naar de andere steden. Hiervoor schreef ze massa's brieven waaronder 1 naar de gouverneur die in 1910 heel West Virginia opriep om op de tweede zondag van mei moeder te vieren. De toenmalige president van de Verenigde Staten, Woodrow Wilson kreeg dit te horen en riep in 1914 deze dag uit tot een nationale feestdag.

Moederdag waaide rond 1930 over naar België en Nederland.

Ondertussen is Moederdag wereldwijd een speciale dag geworden. In Amerika, Japan, Australië en in de meeste landen van Europa gaat deze dag nog steeds door op de tweede zondag van de maand mei. In het Midden-Oosten en vele landen van Azië ligt de feestdag voor de moeders vast op 10 mei. In Portugal, Spanje, Hongarije, Oostenrijk, Hongkong en Taiwan ligt deze feestdag vast op de eerste zondag van mei. In Zweden is dat zelfs de laatste zondag van de maand mei. Nog andere landen zoals Mexico, Pakistan, Oman en Qatar vieren moeder de tweede zaterdag van mei. Ook al viert men moeder niet overal op dezelfde dag, toch is de gedachte en de gevoelens die erachter zitten dezelfde. Overal in de wereld vieren mensen Moederdag als dank en liefde voor hun moeder en dat ze zich speciaal mag voelen.

Wil je nog meer weten zie dan onder categorieën: geschiedenis 'Waarom vieren wij moederdag?'.

06:20 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

17-03-08

Wanneer is het Pasen?

De feestdag van Pasen vindt zijn oorsprong in de Joodse religie. De Christelijke godsdienst heeft Pasen en bijhorende feesten (zoals Pinksteren) overgenomen omdat belangrijke data uit het leven van Christus, zoals beschreven in de Bijbel, met de Joodse Feesten samenvielen. Terwijl Pasen voor de Joden de uittocht van het Joodse volk uit Egypte herdenkt (Pesah), is Pasen voor de Christenen het feest van de verrijzenis. De data vallen echter niet samen.

 

De berekening van Pasen was in de eerste eeuwen van het Christendom niet eenduidig. Pas in de achtste eeuw kwamen er algemene regels, gebaseerd op hetgeen in het jaar 325 op het Concilie van Nicea was voorgesteld. Een eenvoudige formulering voor de paasregel is de volgende: Pasen valt op de eerste zondag na de eerste volle maan van de lente. Een volle maan op de eerste dag van de lente telt ook, maar indien de eerste volle maan van de lente op een zondag valt, wordt Pasen de volgende zondag gevierd.

 

De twee astronomische elementen, het begin van de lente en de volle maan, kunnen alleen met de moderne astronomische storingstheorie zeer precies bepaald worden. De beweging van de aarde en de maan zijn immers onderhevig aan storingen van de andere planeten en deze kleine afwijkingen hebben een merkbare invloed. Vergeet bovendien niet dat de banen ellipsvormig zijn en dat de maanbaan een helling vertoont t.o.v. het baanvlak van de aarde om de zon. Het spreekt vanzelf dat de kerkvaders en hun astronomen-rekenaars deze finesses niet konden voorzien. Bovendien wilde men ook een zekere regelmaat in de paasdata om de voorspellingen enigszins doenbaar te maken. Zo ontstond de regel van het kerkelijke Pasen (het ecclesiastische Pasen). Hierin begint de lente altijd op 31 maart en wordt de volle maan berekend aan de hand van een regel die zegt dat de maanfasen zich om de 19 jaar perfect herhalen wat betreft de data in de loop van het jaar. De Griek Metoon had dit in de 5de eeuw voor Christus al ontdekt en daarom wordt die periode de Metonische cyclus genoemd. Op een paar uur na – die wel accumuleren in de loop van de eeuwen – klopt deze regel ook.

 

Zo kan men formules en/of tabellen voor de paasdata opstellen. Pasen kan dus niet vroeger vallen dan 22 maart en niet later dan 25 april. In het laatste geval is er een volle maan op 20 maart zodat de eerste volle maan van de lente pas op 18 april valt en, wanneer dit een zondag is, wordt Pasen pas op 25 april gevierd. Dit was het geval in 1943 en komt terug in 2038. Een vroege Pasen op 22 maart was er bijvoorbeeld in 1818, maar komt pas weer in 2285.

Wie vanaf Pasen wil terugrekenen naar Aswoensdag, moet er rekening mee houden dat in de zogenaamde veertigdagentijd (de vasten) de zondagen niet meetellen als vastendagen en men bijgevolg 46 dagen moet terugtellen. Pinksteren, dat oorspronkelijk 50 dagen na Pasen viel, wordt nu door de Christenen op de zevende zondag na Pasen gevierd.

 

Een tabel opgemaakt: Paasdata van 2008 tot 2017

23 maart   2008                  

12 april     2009

4 april       2010

24 april     2011

8 april       2012

31 maart   2013

20april      2014

5 april       2015

27 maart   2016

16 april     2017

Wil u meer weten over het Paassymbool, zie dan onder categorieën, volkscultuur.

19:27 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

26-12-07

Oud en nieuw

Oud en nieuw is één van de oudste feesten die ons land rijk is.

Vroeger werd het feest door de Babyloniërs eind maart gevierd, omdat het nieuwe jaar werd ingeluid door veranderingen in de natuur. Het was uiteindelijk Julius Caesar die in 46 voor Christus vaststelde dat 1 januari het begin van elk nieuw jaar zou zijn. Tot op de dag van vandaag geldt deze datum in de Westerse wereld als Nieuwjaarsdag.

 

Het geven van cadeautjes en nieuwjaarsgiften aan familie en vrienden was al onder de Romeinen gebruikelijk.

Op 1 januari wensen we iedereen het beste, zodat we die wensen ook terug ontvangen. Vroeger werd vooral geld gegeven. In de 19e eeuw liep dat uit de hand, toen men wildvreemde voorbijgangers geld probeerde af te bedelen met berijmde nieuwjaarswensen en –prenten. Schoorsteenvegers, vuilnisophalers, straatvegers, nachtwakers en lantaarnaanstekers verkochten hun beste wensen; tegenwoordig zijn het de tijdschrift - en krantenbezorgers die ons zo hun beste wensen overbrengen, en zien we dit gebruik nog terug in het sturen van kerst en nieuwjaarskaarten.

11:11 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook |

03-12-07

Sinterklaas

 Sint-Nicolaas werd in 270 geboren in Pataras (Klein-Azië). Hij stierf als bisschop Nicolaas van Myra op 6 december 340 in Myra en werd later vanwege zijn vele goede daden heilig verklaard. Al voor het jaar 1000 was hij één van de meest algemeen vereerde heiligen in de oosters en westerse kerk, een soort afspiegeling van de Christusfiguur. In de middeleeuwen ontwikkelt zijn sterfdag zich tot het kinderfeest zoals we het nu kennen. Het begon met het kiezen van een bisschop en assistenten uit de arme kinderen van een stad. Deze kinderen kregen tot 'Onnozele Kinderen' (28 december) eten en cadeaus (onder meer schoenen). Langzaam maar zeker groeit het trakteren van kinderen uit tot een algemeen volksgebruik. Lange tijd was er grote weerstand tegen dit gebruik, met name vanwege de rooms-katholieke elementen. In een aantal Nederlandse plaatsen, waaronder Tiel, Grave en Alkmaar werden openbare Sint-vieringen zelfs verboden tot groot protest van de bevolking. Pas in de 19de eeuw duikt de bisschop weer in het openbaar op. Uit deze tijd stammen ook de meeste van de Sinterklaasliedjes ('Zie ginds komt de stoomboot' staat bijvoorbeeld in 1851 in de versjesbundel 'St.-Nicolaas en zijn knecht' van J. Schenkman).
De legenden over deze Sinterklaas zijn onuitputtelijk. Oudere lezers kennen ongetwijfeld de verhalen van de drie ingepekelde kinderen die Sinterklaas tot leven wekte, de drie zusters die hij van prostitutie weerhield, de drie schipbreukelingen die hij nog net wist op te vissen en de drie soldaten - bij keizer Constantijn ten onrechte aangeklaagd - die hij onder zijn bescherming nam.
Het cijfer drie is onlosmakelijk met Sinterklaas verbonden. De legenden vertellen dat hij bijna alles drie keer deed. Hij las drie maal dezelfde teksten voor, hij hief steevast drie maal het glas, hij bediende zich tijdens de maaltijden drie keer en... volgens kwatongen mocht de goedheilige man zelfs drie keer vrijen per nacht, want Sinterklaas komt uit een tijd dat de celibaatsverplichting voor geestelijken nog niet gold. Deze vreemde voorkeur voor het cijfer drie heeft ongetwijfeld te maken met het feit dat Sinterklaas een groot verdediger van de drievuldigheidsleer was. "Laten we alles doen ter ere van de Vader, van de Zoon en van de Geest," zijn de enige woorden die van de heilige Nicolaas bewaard bleven.

Sinterklaas wordt voornamelijk in Nederland en België gevierd, maar ook onze landgenoten in het buitenland worden niet vergeten in december.

               image

Wie alles wil weten over sinterklaas kan afreizen naar Zwolle. Daar is er een museum dat geheel in het teken staat van de goedheilige man.

Het museum bevindt zich daar sinds 11 november 2006 in een 100 jaar oud keldertje onder de cadeau - en speelgoedwinkel van Meinesz en Bennesz. De kelder heeft een oppervlakte van twaalf vierkante meter en is dus niet al te groot.

Daarom kunnen er telkens slechts vier bezoekers naar binnen. Die krijgen dan wel een schat aan informatie voorgeschoteld over alles wat met de kindervriend te maken heeft. Zo worden er diverse sinterklaasbeelden tentoongesteld.

Maar ook die andere heilige man wordt niet vergeten. Tot en met eind januari is er een expositie over Sint Maarten te zien.

Men betaald 50 cent om het museum binnen te gaan en de opbrengst gaat rond 5 december naar het goede doel. Sinterklaas zelf zou het niet anders gewild hebben.

 

Sinterklaasmuseum, Assendorperstraat 82, Zwolle (Nederland)

00:11 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

17-11-07

Onze mooie Vlaamse taal

Talen in België, een gecompliceerd verhaal. In België worden drie talen gesproken, Nederlands, Frans en Duits. Die talen worden niet overal door elkaar gesproken, voor het gebruik ervan zijn wetten. België wordt namelijk in tweeën gedeeld door de taalgrens. De taalgrens loops dwars door België in oost - westelijke richting. Ten noorden van die grens ligt het gebied waar het Nederlands de officiële taal is, Vlaanderen. Het Nederlands is daar de enige toegestane taal in het onderwijs, de administratie en het gerecht. Ten zuiden van de grens ligt Wallonië, het Frans sprekende gedeelte. In Brussel hebben het Nederlands en het Frans dezelfde rechten. Daarnaast is er in het oosten van België een Duitstalig gebied.Naast geografisch, was de taalgrens ook sociaal. Het Frans was de taal van de adel en de bourgeoisie, het Nederlands was de taal van het volk. Mensen die Nederlands spraken, schaamden zich daar vaak voor, ze werden dom gevonden.Wat is nou Vlaams? Vlaams bestaat eigenlijk niet, maar de term wordt gebruikt als aanduiding van het Nederlands dat in België gesproken wordt. Dat Nederlands bestaat uit een grote verzameling dialecten die bijna van dorp tot dorp verschillen. In Leuven bijvoorbeeld heet een vuilnisbak ‘voelbak’, twee dorpen verder heet het ‘veelbak’. Als de gemiddelde Vlaming Nederlands spreekt, spreekt hij een gemiddelde van de dialecten, aangevuld met eigenaardigheden uit zijn eigen dialect, en woorden die hij van de radio en televisie kent.Vlaamse kinderen leren het Nederlands op school, maar het is eigenlijk hun tweede taal. Hun eerste taal is het dialect. Er zijn in Vlaanderen nog steeds mensen die alleen hun eigen dialect spreken, maar tegenwoordig kunnen de meeste mensen ook Nederlands spreken. Het echte Vlaamse dialect is voor Nederlanders haast onverstaanbaar. Geert van Istendael, een Belgische schrijver, kreeg eens van een Hollands jongetje te horen dat hij zo’n raar dialect sprak (‘soowun waajju djulekt’). Als hij dat werkelijk had gedaan, had hij gedacht dat Geert Hongaars sprak, denk ik..De Vlamingen hebben het niet gemakkelijk gehad met hun taal. Wanneer ze in eigen land Vlaams spraken, werden ze weggehoond door de Walen omdat ze de wereldtaal Frans verwierpen. En ze werden net zo goed weggehoond door de Nederlanders, want ze praatten plat, met een bizar accent, alles behalve ‘gewoon’ Nederlands. De Vlamingen weten niet wat wel en niet tot de norm voor ‘gewoon’ Nederlands behoort. Zo gek is dat ook niet: pas gedurende 60 jaar wordt er in Vlaanderen een Nederlandse standaardtaal gesproken, in de Nederlandse Randstad is dat al zo’n 300 jaar het geval. De Vlamingen willen een taal praten waarvan de Vlaamse oorsprong best herkenbaar mag zijn, maar waar een geletterde Nederlander niets op aan te merken heeft. Daarom proberen ze hun taal te zuiveren van Franse woorden. Zo werd de centrifuge ‘droogzwierder’ en de telefoon ‘spreekdaad’. Ook vinden ze dat ze teveel woorden gebruiken die uit de verschillende dialecten komen (kieken voor kip en stekskes voor lucifers). Maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat ze die ook niet gebruiken… 

Dit citaat is afkomstig uit: Geert van Istendael, Het Belgische labyrint. De Arbeiderspers, Amsterdam 1989

17:41 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

22-07-07

Klaproos of Papaver

                    

Klaproos of papavers : deze slaapverwekkende bloem verbeeldt de eeuwige slaap en wordt veelvuldig op graven geplant. Ze verwelkt ook snel en verwijst naar de kortstondigheid van het leven. In de Griekse mythologie is de papaver of klaproos het symbool van Hypnos, de God van de slaap (vandaar het woord hypnose) en ook van zijn zoon Morpheus, de god van de droom (met morfine droom je weg en voel je geen pijn).

          

Waarom herdenken ze in Ieper de doden met papavers?

Papaver - en klaprooszaadjes kunnen diep in de grond terecht komen. Als de omstandigheden ze niet laten ontkiemen, blijven ze er rustig zitten. Af en toe woelen mensen of dieren de grond om en de zaadjes komen dan naar boven. Vaak ontwikkelen ze zich dan tot een pracht van een bloem.

Tijdens de oorlog was er heel wat slagveld - aarde door mens en wapen omgeploegd. En na een tijdje stond het strijdperk plots in een rode papavergloed. De link met de kleur van het gesneuvelde bloed was vlug gemaakt. Nu nog dragen ze in Engeland met Allerheiligen een rode ‘poppy’ in het knoopsgat.

 

De Canadese kolonel Mc Crae schreef tijdens de oorlog aan de ijzer (1916) een ontroerende gedicht over de klaproos. Hij stuurde het op naar het Engels maandblad ‘Punch’. Enkele weken later stierf hij in een Iepers veldlazaret. De klaproos of papaver werd onder ander door dat gedicht het symbool van de gesneuvelden:

 

In Flanders fields the poppies blow

Between the crosses, row on row,

That mark our place; and in the sky

The larks, still bravely singing, fly

Scarce beard amid the guns below.

 

We are the Dead. Short days ago

We lived, felt dawn, saw sunset glow,

Loved and were loved, and now we lie

In Flanders Fields.

 

Take up our quarrel with the foe:

To you from failing hands we throw

The torch; be yours to hold it high.

If ye break faith with us who die

We shall not sleep, though poppies grow

In Flanders Fields.

 

Elke avond om 20.00 uur kan je onder de Ieperse Menenpoort de oorlogslachtoffers met een beklijvende ‘Last Post’ mee herdenken. Het trompetgeschal gaat door merg en been. De Ieperse poort vormt een ideaal decor voor de dagelijkse hulde. De papieren klaproos - kransen ontbreken nooit.

 

De Papaver in vroegere tijden.

In de oudheid bakten ze brood met papaver – maanzaadjes. Maanzaadbrood voorkwam onheil. Juist omwille van die bescherming gaven ze ook maanzaad mee met de dode in het graf. Dat was een heidens gebruik.

Dat kon dus niet voor de Christenen. Misschien strooiden ze daarom eigenaardige verhalen rond om de mensen op andere ideeën te brengen.

Een van die verhalen gaat over vampiers. Als je dacht dat je overleden buurman een vampier kon zijn, legde je, volgens het verhaal, best een heleboel papaverzaaddozen in zijn lijkkist. Vampiers hadden dan de neiging al die zaadjes te willen tellen. Bovendien waren ze meestal niet zo sterk in Wiskunde. Vandaar dat het tellen wel even duurde. Eer ze daarmee klaar waren, was jijzelf ook al naar de eeuwige jachtvelden en het gevaar dus geweken.

 

21-07-07

België

                    

België is tegelijk een zeer oud land en een jonge onafhankelijke staat. Het was Julius Caesar die zo’n 2000 jaar geleden voor het eerst sprak over de Belgen, in zijn werk over de oorlog in Gallië. Gedurende eeuwen maakte België deel uit van verschillende staten. Het werd pas onafhankelijk in 1830. De nationale feestdag is vastgesteld op 21 juli door een wet van 27 mei 1890. Het was op 21 juli 1831 dat Leopold I, de eerste Koning der Belgen, de grondwettelijke eed aflegde. Hij zwoer trouw aan de Belgische Grondwet, die door het Nationaal Congres werd uitgewerkt en op 7 februari 1831 werd erkend, alsook aan de Belgische wetten.

 

Belgische vlag: drie verticale strepen in het zwart, geel en rood.

De kleuren van de Belgische vlag zijn die van het wapenschild van het voormalige hertogdom Brabant. Het stelde een leeuw van goud (geel) voor, op achtergrond van sabel (zwart), geklauwd en getongd van keel (rood).

 

Belgische leus: Eendracht maakt macht.

 

Wapenschild: de Belgische Leeuw (Leo Belgicus), een gele leeuw met rode klauwen en tong, op zwarte achtergrond.

Eigenlijk het wapenschild van de hertogen van Brabant.

17:28 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

11-07-07

De Guldensporenslag

 

Op 11 juli 1302 versloegen de milities van de Vlaamse steden en gemeenten, die voornamelijk bestonden uit voetvolk van ambachtslieden en boeren, een leger van Franse ridders te paard, aan de Groeningekouter bij Kortrijk.

 

Op het slagveld werden nadien honderden gouden sporen teruggevonden, maar de naam Guldensporenslag wordt pas in de loop van de negentiende eeuw algemeen gebruikt.

                            

Deze veldslag moet worden gezien als een episode in de strijd van het voormalige graafschap Vlaanderen tegen de politiek van de Franse koningen om het graafschap aan te hechten bij het Franse kroondomein.

 

Los van de sociaal-economische factoren die mee oorzaak waren van het verzet en de opstand tegen de Franse koning, en van het democratiserende effect van deze overwinning op de samenstelling van de stedelijke bestuursorganen, heeft deze veldslag een definitieve annexatie van het historische graafschap Vlaanderen bij het Franse kroondomein kunnen verhinderen.

 

De Guldensporenslag bood alle elementen voor een romantische visie op het eigen verleden, die in de loop van de negentiende eeuw en kort na de Belgische onafhankelijkheid opgang maakte. Deze veldslag gold als een voorbeeld van verzet tegen vreemde overheersing en van drang naar zelfstandigheid en autonomie.

    

Het ontluikende Vlaamse ontvoogdingsstreven binnen België vond daarin het ideale symbool en voorbeeld voor de verder ontwikkeling van de eigenheid en het zelfbehoud van Vlaanderen. In een niet geringe mate heeft ook de geromantiseerde versie van deze veldslag door Hendrik Conscience in het boek De Leeuw van Vlaanderen (1838), daartoe bijgedragen.

                   

De gebeurtenissen van 1302 zijn tot het collectieve bewustzijn van de Vlamingen gaan behoren en liggen vandaar mee ten grondslag aan de officiële symbolen van de Vlaamse Gemeenschap.

08:31 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (13) |  Facebook |

24-06-07

Guinness

De meesten onder ons hebben vermoedelijk reeds één  (of meerdere) Guinness gedronken. Het zwarte, siroopachtige bier zonder schuim heeft een eigen geschiedenis.

Daar waar wij het beschouwen als eten en drinken is Guinness reeds generaties lang (letterlijk) eten en drinken voor de vele werknemers van deze grote brouwerij.

 

Alles begon in de St.James’s Gate Brewery, Dublin.

       

In 1759 betaalde Arthur Guinness £ 100 en ondertekende hij een pachtcontract voor de brouwerij van 9000 jaar tegen een jaarlijkse pacht van £ 45.

De brouwerij besloeg een terrein van ruim 1,5 ha gelegen aan wat toen de rand van de stad Dublin was.

De toegang naar de brouwerij bevond zich naast St.James Gate – één van de aan de stadsgrenzen gelegen oude stadspoorten van Dublin.

Toen Arthur Guinness in St-James Gate met brouwen begon, brouwde hij ‘ale’ en vervolgens ‘porter’, een drank die zijn oorsprong in London had en zo werd genoemd omdat deze zeer populair was bij de in het Engels genaamde porters, de kruiers van Covent Garden.

 

Arthur Guinness was een revolutionair waar het ging om personeelsbeleid: hij gaf zijn mensen 10-20 % boven de standaard, gaf een weduwepensioen en betaalde vrije dagen (dat bestond niet in die tijd). Daarnaast ook gratis gezondheidszorg, onderwijs etc. In 1930 was 1 op de 10 mannen in Dublin direct of indirect afhankelijk van de brouwerij.

 

Inmiddels beslaat de brouwerij zo’n 26 ha en is de grootste en technisch meest geavanceerde stoutbrouwerij in de wereld. Momenteel zijn er ruim 400 mensen werkzaam. Het nieuwe brouwhuis heeft een capaciteit van ruim 4 miljoen pints Guinness per dag.

 

Zo wordt Guinness gebrouwen

  

 

Er wordt gebruik gemaakt van de beste brouwersgist van Ierse bodem. Een deel van de gerst en mout wordt tevens geroosterd (op dezelfde manier waarop koffiebonen geroosterd worden) en hierdoor krijgt Guinness zijn typische donkere kleur.

Het graan, zowel gemouten als geroosterd, wordt gemalen en met heet water vermengd om “het beslag” te maken dat een beetje op een dikke vloeibare pap lijkt.

Het vocht dat nu een zoete smaak heeft, wordt van het graan gescheiden in een brouwvat (dat een “Kieve” wordt genoemd) en vervolgens naar de ketel overgebracht.

In de ketel wordt hop aan de vloeistof toegevoegd en het mengsel gekookt. Door de hop krijgt het bier een bittere smaak.

Het brouwsel wordt gekoeld en overgebracht naar een gistvat waar gist wordt  toegevoegd. De gist zet de natuurlijke suikers in het brouwsel om in alcohol.

Vervolgens wordt de gist verwijderd en moet het overblijvende stout rijpen en op smaak komen totdat de brouwers er tevreden mee zijn. Tijdens het brouwproces wordt bij elke fase een kwaliteitscontrole uitgevoerd.

De grootste test zijn de miljoenen pints Guinness die dagelijks -over gans de wereld -worden gedronken.

Weet U dat Guinness de énige brouwer is die het patent heeft op een zeer originele manier om Guinness in blik te verkopen?

Wanneer je een blik Guinness opent, wordt er onderaan, binnenin het blik een reactie op gang gebracht die pas op dàt ogenblik enig ‘gas’ toevoegt aan het bier waardoor ieder blik even vers drinkt als een versgetapte Guinness van het vat!

       

Guinness is ook de oorspronkelijke uitgeverij van het Guinness Book of Records. Oorspronkelijk was het bedoeld om gesprekstof te leveren in cafés (natuurlijk bij een goed glas Guinness). Dit glas zou volgens de traditie ingeschonken moeten worden op zodanige wijze, dat er tijdens het tappen een klavertje of een harp (beiden symbolen die kenmerkend zijn voor Ierland) getekend kan worden in de stevige schuimkraag van het bier. De harp komt overigens ook terug in het logo van het bedrijf. Guinness heeft hiervoor overigens goede afspraken met de Ierse regering moeten maken, aangezien het nationale wapen (de harp) niet verward mocht worden met de harp van Guinness. De Guinness-harp is daarom gespiegeld ten opzichte van die in het landswapen.

10:58 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

16-06-07

Bloomsday

                                             

Op 16 juni is het Bloomsday in Dublin (Ierland). Dan wordt de epische tocht van Leopold Bloom herdacht doorheen Dublin. Aan de basis van Bloomsday ligt het boek Ulysses van de ongeëvenaarde schrijver James Joyce, wiens standbeeld in Dublin terug te vinden is in een zijstraat van de beroemde O’Connell Street… Leopold Bloom is één van de hoofdpersonages uit het boek.

                 

Ulysses van James Joyce wordt regelmatig de meest invloedrijke roman van de twintigste eeuw genoemd. Over het algemeen wordt Ulysses, samen met het, eveneens in 1922 verschenen, gedicht “The Waste Land” van T.S.Eliot gezien als de belangrijkste exponent van de modernistische literatuur. Door zijn vaak heikele en confronterende thematiek was Ulysses lange tijd het onderwerp van controversie, met name het feit dat Joyce herhaaldelijk expliciet aan seks refereert werd hem niet in dank afgenomen. Dit resulteerde dan ook in een langdurig verbod op het boek in onder meer de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en de Ierse Republiek. Beweerd wordt dat Ulysses, na de Bijbel en de Odyssee van Homeros, het meest bestudeerde boek is in de literatuurwetenschap. Nog steeds zijn wetenschappers verdeeld over de vraag of Ulysses een misplaatst stuk egotripperij of een absoluut meesterwerk is. Vast staat in ieder geval dat eenieder die het boek leest hoe dan ook Joyce’s genialiteit en linguïstische virtuositeit moet erkennen.

Ulysses is geschreven in de periode tussen 1914 en 1922 en vertelt het verhaal van Leopold Bloom op wat anders een gewone dag zou zijn geweest, 16 juni 1904. Ulysses is gedeeldelijk een vervolg op Joyce’s (semi-)autobiografische roman A Portrait of the Artist as a Young Man, daar de eerste drie hoofdstukken in het bijzonder gaan over Stephen Dedalus, Joyce’s literaire alter ego en hoofdpersoon van A Portrait of the Artist as a Young Man. De titel van het boek is een verbasterde vorm van de Latijnse naam van Odysseus, Ulixes, de held van uit de Odyssee, hoewel het hoofdstuk “Wandering Rocks” refereert aan de mythe van “James en de Argonauten”, ook wel bekend als “Het Gulden Vlies”.

 

Door de fans van James Joyce wordt 16 juni wereldwijd gevierd als Bloomsday. Op deze dag wordt “Ulysses” herdacht door activiteiten zoals academische symposia, toneelspel (waaronder allerlei vormen van straattheater), lezingen uit Ulysses en het nuttigen van een klassiek ontbijt dat genomen wordt met Guinness of het lunchen met boterhammen met gorgonzola.

00:32 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook |

07-06-07

Waarom vieren wij Vaderdag?

                          

Vaderdag wordt door velen gezien als puur commercieel

initiatief dat is ontstaan naar aanleiding van moederdag.

Het tegendeel is waar.

     

Mevrouw Sonora Dodd had het in 1909 het idee om alle

vaders te eren op een nationale feestdag.

Dit idee kwam tot bloei doordat ze haar eigen vader wilde eren; William Smart.    

 

Haar moeder stierf al vroeg (bij de geboorte van haar zesde kind) en hierdoor kwam haar vader alleen te staan met zes kinderen.

                     

Ze leefden in die tijd op een boerderij in het oosten van Washington.

Op volwassen leeftijd realiseerde Sonora haar hoe zwaar dit voor haar vader moest zijn geweest, om alle kinderen alleen op te voeden.

Op 19 juni 1910 wordt de melding gemaakt van een viering van vaderdag in Spokane Washington.

Op dat zelfde moment begonnen steeds meer mensen vaderdag te vieren in verschillende delen van het land.

In 1924 ondersteunde president Calvin Johnson het idee (door middel van het ondertekenen van een presidentiele verklaring) om de derde zondag van juni tot nationale vaderdag uit te roepen.

08:50 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (17) | Tags: met dank aan van harte b v |  Facebook |

24-05-07

De magische kracht van het symbool

 

Symbolen geven op een indringende manier uiting aan het wezen van de mens. Alle Culturen in alle tijden hebben symbolen gebruikt. Vanaf hun oudst bekende toepassing in paleolithische grotschilderingen hebben symbolen altijd deel uitgemaakt van de beschavingsontwikkeling. Toch zijn symbolen meer dan louter culturele ‘voortbrengselen’: als ze in de juiste context worden gebruikt, spreken ze ons verstandelijk, emotioneel en geestelijk nog steeds sterk aan. Symbolen bestuderen is de mens bestuderen.

Menselijk communicatie is grotendeels gebaseerd op tekens in de vorm van gesproken of geschreven woorden, beelden en gebaren.

Deze tekens zijn echter alleen maar plaatsvervangers van de werkelijkheid: het zijn bewust geconstrueerde en gemakkelijk te herkennen codes voor aanwijsbare voorwerpen, handelingen en ideeën.

Kaarten en verkeersborden, woorden in een studieboek of de geluiden die we maken zijn vrij nauwkeurige aanwijzingen, bedoeld om ondubbelzinnige en bondige informatie te verschaffen. Maar er bestaat nog een andere, even belangrijke maar minder expliciete communicatievorm en die heeft te maken met onze psychologische en spirituele binnenwereld. Voor onze innerlijke wereld kan een symbool verwijzen naar een diepe intuïtieve wijsheid die niet op een directe manier geuit kan worden.

Oudere beschavingen beseften de kracht van symbolen. Ze werden uitbundig toegepast in kunstuitingen, godsdiensten, mythen en rituelen. Hoewel het westerse rationalisme symbolen graag wegmoffelt, is de psychologische betekenis van symbolen vandaag de dag nog even sterk als vroeger en komen ze nog steeds veel voor in de kunst, literatuur en film, en in de verhalen waar elke nieuwe generatie kinderen weer dol op is. Diepgewortelde symbolen worden onopvallend en cynisch in reclame toegepast en zelfs in de beelden en retoriek waarmee politici campagne voeren. De meeste mensen komen vooral in hun dromen in contact met krachtige symbolen; maar we zien ze ook in spontane schilderijen en tekeningen van kinderen en mensen die in therapie zijn.

           

Carl Gustav Jung, de Zwitserse  psycholoog en psychotherapeut aan wie we veel van onze kennis over de belangrijke rol van symbolen in ons psychisch leven hebben te danken, heeft een onderscheid gemaakt tussen symbolen en de bewust geconstrueerde tekens die we dagelijks gebruiken. Hij difineerde symbolen als ‘termen, namen of zelfs beelden waarmee we in het leven van alledag weliswaar vertrouwd kunnen zijn, maar die naast hun conventionele en voor de hand liggende betekenis ook specifieke associaties oproepen. Ze impliceren iets wat te vaag, verborgen en onbekend is’.

Een symbool welt op uit het onbewuste als een spontane uiting van een diepe innerlijke kracht waarvan we ons bewust zijn, hoewel we het niet volledig in woorden kunnen vangen. Symbolen zijn in Jungs woorden ‘een eeuwige uitdaging voor onze gedachten en gevoelens. Dat zou kunnen verklaren waarom een symbolisch werk zo stimulerend is en ons ze diep raakt…’Bepaalde soorten symbolen vormen een universele taal, omdat de beelden en hun betekenissen culturele grenzen en de tijd te boven gaan. De symbolen waaruit deze taal bestaat, zijn de natuurlijke uiting van psychologische krachten.

Mensen voelen zich aangetrokken tot symbolen en hun belangstelling ervoor is in de regel snel gewekt. Misschien omdat we instuïtief aanvoelen welke rol symbolen in ons binnenleven spelen en ze zo goed bij onze gevoelens aansluiten.

11-05-07

Waarom vieren wij moederdag?

In bijna alle landen ter wereld worden de moeders wel op een of andere manier geëerd, al gebeurd dat niet overal op dezelfde manier of hetzelfde tijdstip.

Als we heel ver terug gaan in de geschiedenis, vinden we bij de vroegste uitingen van menselijke kunst al afbeeldingen van (oer)moeders, die aanbeden werden en die verondersteld werden geheime krachten te bezitten.

Bij de oude Grieken vinden we eerste sporen van een speciale

Moederdagviering in de lenteriten ter ere van Rhea, de Moeder der Goden.

In België wordt op de meeste plaatsen de tweede zondag van mei moederdag gevierd.

De oorsprong van die traditie kennen we met zekerheid: de "moderne Moederdag" hebben we te danken aan de Amerikaanse Anna M.Jarvis. Nadat haar toegewijde moeder op de tweede zondag van mei van het jaar 1906 overleed, begon Anna Jarvis in haar geboorteplaats Grafton in de staat West Virginia een campagne bij de kerkleiders om op de tweede zondag van mei een speciale dienst ter ere van alle moeders te houden. In 1907 werd in Grafton de eerste Moederdag zoals wij die kennen gevierd. Na een "one-woman" campagne van Anna Jarvis vond de gewoonte al snel ingang in de rest van de staat West Virginia en in de rest van de Verenigde Staten. In 1914 riep de toenmalige president Woodrow Wilson, de tweede zondag van mei uit als officiële feestdag ter ere van alle moeders.

In veel landen werd deze van oorsprong Amerikaanse feestdag overgenomen: Denemarken, Finland, Italië, Turkije, Australië en ook in België. Het overnemen van een feestdag ter ere van moeder in onze katholieke contreien was trouwens een dankbaar gegeven voor de kerk, want is de maand mei niet de Mariamaand?

Niet overal wordt moederdag op dezelfde dag gevierd. Zelfs in België zijn er verschillen, want in het Antwerpse wordt moeder vaak op 15 augustus met Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart gevierd. In Engeland is het Moederdag op de 4de zondag van de lente, een traditie die teruggaat tot in de 15eeuw.

08:44 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (6) | Tags: met dank aan van harte b v |  Facebook |

21-03-07

Het Keltisch kruis.

Vele kruisen werden gebouwd in Ierland en Groot-Brittannië tijdens de 8e eeuw. In de noorse mythologie was het kruis echter het symbool van de god Odin. Het Keltische kruis werd dan ook niet gezien buiten de plaatsen waar vroeger Odin aanbeden werd.

                                                

De schitterende hoogkruisen in Ierland vormen een hoogtepunt in de Keltische kunst. Op vandaag getuigen deze prachtige monumenten van lang vervlogen tijden rijk aan traditie en folklore.

In het prehistorische West-Europa richtten vele volkeren hun afgodsbeelden op. Ook de heidense Kelten richtten dergelijke monumenten op, in het bijzonder monolieten genaamd.

                                

De missioneringen lagen aan de basis voor het kruis dat we op vandaag kennen. In plaats van de heidense gedenktekens te verwoesten, wisten de christelijke missionarissen deze handig om te vormen tot christelijke monumenten. In de stenen werden eenvoudige kruisen gegraveerd waardoor hun christelijk uiterlijk ontstond. Het grote stenen kruis van Cardonagh was één van de eerste kruisen die de christelijke invloed onderging.

                                                         

Als basis voor de kruisvorm baseerde men zich vaak op knoop- en vlechtwerk. De ononderbroken draad werd symbolisch voorgesteld als de eeuwige reis van de geest.

Kruisen in de openlucht dienden als plaatsen voor gezamelijk gebed, wat de groeiende tendens van bijbelse taferelen in de kruisen verklaart.

                                                                                               

 

17:54 Gepost door Linda in geschiedenis | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

02-03-07

Ierland: zijn Volkssprookjes en Legenden.

Geen natie ter wereld heeft haar sprookjes en legenden met zo'n liefdevolle toewijding verzameld als Ierland.

                                                  

In geen land van Europa is het mondeling doorgeven van sprookjes en folkloristische verhalen, enigszins als existentiële behoefte, zo lang levendig gehouden.

Ik som een paar redenen op die de basis vormen voor bovengenoemde situatie:

-In de eerste plaats de geografische ligging: een eiland aan de rand van Europa, nooit door de Romeinen veroverd, waar Keltische traditie en Christendom vredig een bizarre relatie aangingen.

-Dan is er de fantasmagorische (op fantasmagorie berustend verschijnsel) erfenis en het plezier scheppen in doolhofachtig ineengestrengelde ornamenten (versieringen) die afkomstig zijn uit de Keltische cultuurtraditie.

Verder valt er te bedenken dat de op zichzelfstaande taal van het groene eiland-het Gaelisch- eeuwen lang door de Britse bezettingsmacht werd onderdrukt. De barden; met hun taalcultuur; met de verdrijving en de vlucht van de Ierse adel, van hun Maecenas (beschermer van de kunst) beroofd, moesten onderduiken. In de hutten van de verarmde en door hun Engelse landheren uitgeplunderde boeren vonden zij een toevlucht.

Dat betekent dat de Gaelische sprookjesverteller behoort tot de antiquiteiten van een Europa waar nog weinig boeken, geen radio, bioscoop of televisie bestonden.

Het enige vermaak werd destijds gevormd door de dorpsverhalen of de winternachtsprookjes van een doorreizende vreemdeling, de Filid.

Zonder boekenwijsheid, maar niettemin ontwikkeld, zijn deze sprookjesvertellers de erfgenamen van zeer belangrijke kunstschatten. Tot de groep behoren gewoonlijk oude mannen of vrouwen, niet zelden ook jonge mensen die eenzaam zijn. Vaak leven ze op hun afgelegen boerderijtjes wat impliceert dat ze dagen-en wekenlang geen ander mens ontmoeten.

Ierse sprookjesvertellers zijn een uitstervend ras en de kunst van het vertellen van sprookjes is een kunst die tot ondergang is gedoemd; tenzij .......wij met wat geluk contact kunnen leggen met de plattelandsbevolking of hun nakomelingen kunnen ontmoeten en .......jij samen met mij wil meegenieten van de nog bestaande volkssprookjes en legenden van Ierland.